چهارشنبه ی عزیز : هم آوایی با جشن سده باستانی و همدلی در قهوه خانه سنتی آذری۱۳۹۴-۸-۳۰ ۱۲:۵۸:۵۳ +۰۳:۳۰

Project Description

فرزندان مان ، جشن سده ، آیین بیدار باش طبیعت را با شور و شعور و شادمانی برگزار کردند .

در برنا نیز ، هم زمان با برگزاری آیین باستانی سده و برافروختن آتش ، گویی زمین از خواب زمستانی بیدار شده و آتش مهر ، طبیعت را برای پذیرش بهار آماده می کند .

مطابق آن چه وعده کرده بودیم ، برنایی ها بر شاه نشین قهوه خانه ی سنتی آذری جلوس کردند ! چیدمان و معماری داخلی این قهوه خانه به قدری ناب و زیباست که آن را در زمره ی بناهای فرهنگی ثبت شده در آثار یونسکو قرار داده و از سوی سازمان میراث فرهنگی و سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران ، همواره مورد تقدیر قرار گرفته است و در لیست بناهای تاریخی پایتخت به ثبت رسیده . این مکان زیبا که با الهام از تکیه های دوران قاجار بنا شده ، قدمتی معادل سه ربع قرن دارد . پرده ها و نقاشی های مربوط به افسانه های کهن پارسی ، آلات و ادوات پهلوانی سنتی و مجموعه ای از ادوات جنگی ، همچنین مجموعه ای از کشکول و تبرزین های قدیمی ، همه و همه زمینه ساز پردازش داستان هایی گردید که کودکان را به وجد و حیرت و البته شادی و نشاط آورد . فرزندان مان پس از آشنایی با آداب و رسوم معمول قهوه خانه ها ، چای شان را در استکان های کمر باریک نشسته بر نعلبکی ، به همراه خرما و قند میل کردند و آبگوشت در دیزی سنگی ، جوجه کباب و کشک وبادمجان سفارش آن ها برای ظهر چهارشنبه ی عزیز بود . آن چه بر ما و آن ها گذشت را به روایت تصاویر می سپاریم . جشن سده یکی از جشن های ایرانی است که در آغاز شامگاه دهم بهمن ماه برگزار می شود . این جشن که یکی از کهن ترین آیین های شناخته شده در ایران باستان است ، اختصاص به یک دین و مذهب و گروه ویژه ای ندارد و همواره جشنی ملی و برگرفته از شرایط اقلیمی و رویدادهای کیهانی بوده است . این جشن در مناطق و بخش های مختلف به نام های (( هله هله )) (( کرده )) و (( جشن چوپانان )) نیز نامیده می شود . امروزه نیز در بسیاری از نقاط مرکزی ایران ، به ویژه کرمان این جشن در بین تمامی اقشار ، از مسلمانان ( شیعه و سنی ) زرتشتی ، مسیحی ، یهودی و . . . به عنوان جشنی ملی رواج دارد . آیین های مختلفی در اجرای جشن سده نقل گردیده اما متداول ترین آن به گونه ای است که در دهمین روز از ماه بهمن ، با فراهم آوردن انبوهی هیزم ، آتشی بسیار بزرگ می افروختند و به نیایش خوانی ، سرود خوانی و پای کوبی می پرداختند ، میوه و شربت و شیرینی می خوردند و پس از فروکش نمودن آتش ابتدا اسب سواران با پریدن از روی آتش به هنرنمایی پرداخته و سپس مردم ، بخصوص جوانان از روی آتش سده می پریدند و به نشانه ی پایان یافتن سرمای زمستان ، گرما را به خانه و کاشانه می بردند . کشاورزان هم می کوشیدند مقداری از خاکستر سده را بردارند و به جهت یمن خوش به مزارع و کشتزارها برده و در آن بپراکنند . این جشن که به یاد آورنده ی اهمیت نور ، آتش و انرژی است ، هیچگاه جنبه ی دینی نداشته است .

۴ Comments

  1. فریبرز ۱۳۹۱-۱۱-۱۵ در ۹:۳۰ ق.ظ - پاسخ دادن

    دست همتون درد نکنه خاله ها و عموهای عزیز که با دلهای پاک و دستهای مهربونتون شادی گذشته رو بر دلهای آیندگان این سرزمین می نشانید. نگاره های شما اشک شادی بر چشمان پدر و مادرهایی می نشانند که تمام آرزویشان شادی فرزندانشان است. خوشحالم که پسر کوچکم شادی را در چشمان شما بزرگان می یابد و زیبایی نگاه شما را تجربه می کند. باور دارم نهال مهری که ما و شما در دل این کودکان میکاریم میوه هایی رنگارنگی از اندیشه ، گفتار و کردار زیبا به بار خواهد آورد.

  2. زینب ۱۳۹۱-۱۱-۱۵ در ۵:۴۶ ب.ظ - پاسخ دادن

    برای همیشه در خاطرم می ماند..

  3. یک مادر ۱۳۹۱-۱۱-۱۷ در ۱:۱۷ ق.ظ - پاسخ دادن

    شما عزیزان با عشقی که به فرزندم دادید شور زندگی را در وجود من بیدار کردید . از زحمات عاشقانه شما بی نهایت متشکرم

  4. محمد امین افشار ۱۳۹۱-۱۲-۰۴ در ۷:۳۳ ب.ظ - پاسخ دادن

    این مهد بسیار با بچه ها خوب کار کرده و بچه ها چیز های بسیاری یاد گرفتند.
    ولی بنده در سایت شما عکس کمی از برادر خود دیدم .

    مرسی.

ثبت ديدگاه